Ascendent
- punkt przeciêcia ekliptyki i horyzontu we wschodniej czêœci nieba;
punkt przeciwny, w zachodniej czêœci nieba nazywa siê descendentem.
Aspekt - ró¿nica odleg³oœci
k¹towych planet na wybranej p³aszczyŸnie odniesienia w d³ugoœci lub szerokoœci
miêdzy dwiema planetami lub innymi punktami horoskopu, przy czym powszechnie
stosuje siê jedynie aspekty w d³ugoœci ekliptycznej; znaczenie astrologiczne
posiadaj¹ tylko niektóre z tych k¹tów o konkretnych wartoœciach; tradycyjne
aspekty astrologiczne w d³ugoœci ekliptycznej to: koniunkcja 0°, konfinis
30°, sekstyl 60°, kwadratura 90°, trygon 120 °, kwinkunks 150°
i opozycja 180°; inne odlegloœci k¹towe ekliptyczne s¹ stosowane bardzo
rzadko. Aspekty w deklinacji - patrz: paralela i kontrparalela.
Astrologia
- dziedzina
wiedzy zajmuj¹ca siê ca³okszta³tem oddzia³ywañ kosmosu na wszelkie procesy na
Ziemi.
Astrologia elekcyjna
(wyborcza) - dzia³ astrologii zajmuj¹cy siê okreœlaniem najlepszego
czasu i miejsca na rozpoczêcie jakiegoœ przedsiêwziêcia.
Astrologia horalna
(godzinowa) - dzia³ magii, który przy pomocy elementów astrologii, wykorzystanych
jako element dywinacyjny, stara siê znaleŸæ odpowiedŸ na konkretne pytanie,
na podstawie horoskopu postawionego na czas i miejsce zadania pytania.font>
Astrologia mundalna
(polityczna) - dzia³ astrologii badaj¹cy zale¿noœæ cech i losów wiêkszych
grup ludzi od uk³adów planet i horoskopów wa¿nych dla tej zbiorowoœci.
Astrologia natalna
(urodzeniowa) - dzia³ astrologii zajmuj¹cy siê opisem osobowoœci i prognozowaniem
przysz³ego rozwoju cz³owieka na podstawie jego horoskopu.
Astrologia synastryczna
(porównawcza) - dzia³ astrologii zajmuj¹cy siê stosunkami
miêdzyludzkimi w œwietle zale¿noœci ³¹cz¹cych kosmogramy dwojga i wiêcej ludzi.
Astrologia medyczna
- dzia³ astrologii zajmuj¹cy siê prognozowaniem stanów chorobowych
cz³owieka na podstawie kosmogramu i dynamicznie go zmieniaj¹cych progresji i
tranzytów; w staro¿ytnoœci znajomoœæ astrologii dla lekarza by³ obowi¹zkowa
("Lekarz, który nie zna astrologii, nie mo¿e nazywaæ siê lekarzem"
- Hipokrates); obecnie z powodu braku badañ podstawowych i ignorowania jej przez
lekarzy prze¿ywa ciê¿kie chwile.
Astrometeorologia
- dzia³ astrologii zajmuj¹cy siê okreœlaniem zmian pogody na podstawie konfiguracji
planetarnych; ze wzglêdu na olbrzymi¹ z³o¿onoœæ globalnych procesów pogodowych
i klimatotwórczych prognozy tego dzia³u doœæ czêsto mijaj¹ siê jeszcze ze stanem
faktycznym.
BiegunowoϾ
- odwieczny, dualistyczny podzia³ œwiata na elementy pozytywne
i negatywne; w astrologii podzia³ ten przejawia siê w klasyfikacji znaków Zodiaku
(Baran jest pozytywny, Byk negatywny, itd.), podzia³ ten generuje podzia³ na
¿ywio³y: znaki Ognia i Powietrza sa pozytywne (dodatnie w potencjale, mêskie),
a znaki Wody i Ziemi s¹ negatywne (ujemne w potencjale, ¿eñskie).
Ceres
- najwiêksza z asteroid, najmniejsza z planet, odkryta 1 stycznia 1801 roku
przez Giuseppe Piazziego w Palermo na Sycylii.
Pocz¹tkowo by³a klasyfikowana jako planeta, ale po 40 latach, w wyniku
b³êdnego oszacowania rozmiaru dokonanego przez astronomów brytyjskich,
którzy a¿ 4-krotnie zani¿yli jej œrednicê, zosta³a przeklasyfikowana
na asteroidê.
Dopiero zdjêcia wykonane teleskopem Hubble w 1995 roku pozwoli³y ustaliæ,
¿e jest ona na tyle du¿a, ¿e pod wp³ywem grawitacji przyjmuje kszta³
sferyczny. Wg pierwszych dok³adnych szacunków masy, dokonanych
w pierwszych latach XXI wieku, ustalono ¿e jej masa stanowi a¿ 1/3 masy
ca³ego pasa asteroid. Te charakterystyki sprawiaj¹, ¿e pod wzglêdem
parametrów fizycznych bli¿ej jej do Marsa i Merkurego, ni¿ do najbli¿szych
jej asteroid Pallas i Westa. W zwi¹zku z tym w 2006 roku w astronomii
zosta³a ponownie przeklasyfikowana, tym razem do kategorii "planeta kar³owata".
Astrologowie uznaj¹ j¹ za pe³noprawn¹ planetê, która w³ada znakiem Panny i 6-tym domem.
Czas Greenwich
(Greenwich Mean Time, GMT) - czas miejscowy po³udnika 0°,
na którym le¿y obserwatorium Greenwich; tym czasem operuj¹ wszystkie efemerydy
astronomiczne i astrologiczne (lub czasem efemeryd ró¿nym od niego o kilka sekund).
Czas gwiazdowy
- czas mierzony wed³ug pozornego ruchu sfery niebieskiej; doba gwiazdowa to
okres miêdzy dwoma górowaniami tego samego punktu na sferze niebieskiej i jest
krótsza o 3 minuty i 57 sekund od doby s³onecznej.
Czas letni
- ustawowo
wprowadzany czas ró¿ni¹cy siê o 1 godzinê od czasu strefowego w danym pañstwie;
niekiedy stosuje siê te¿ podwójny czas letni, przy którym ró¿nica ta wynosi 2 godziny.
Czas s³oneczny
- czas mierzony wed³ug pozornego ruchu S³oñca,
zegar s³oneczny pokazuje prawdziwy czas s³oneczny,
którego d³ugoœæ zmienia siê nieznacznie w ró¿nych porach roku;
czas u¿ywany na co dzieñ jest œrednim czasem s³onecznym.
Czas strefowy
- czas miejscowy dla po³udników 0° (zerowa), 15° (pierwsza),
30° (druga) itd. od Greenwich, ró¿ni¹cy siê o godzinê od poprzedniej i nastêpnej
strefy czasowej; Polska i wiêksza czêœæ Europy u¿ywa czasu œrodkowoeuropejskiego,
który jest czasem miejscowym po³udnika 15° na wschód od Greenwich, czyli
ró¿ni siê o 1 godzinê od czasu Greenwich; strefy czasowe sa mierzone w kierunku
na wschód od Greenwich.
Czas urzêdowy
- oficjalny czas u¿ywany w danym pañstwie.
Deklinacja
- odleg³oœæ k¹towa danego punktu na niebie mierzona od równika niebieskiego
w p³aszczyŸnie prostopad³ej do niego.
Detryment
- pozycja planety w znaku przeciwnym do w³asnego.
D³ugoœæ ekliptyczna
- odleg³oœæ k¹towa danego punktu na niebie mierzona od punktu Barana
wzd³u¿ ekliptyki; podstawowa wspó³rzêdna w obliczeniach astrologicznych, gdzie
wykorzystuje siê prawdziwy punkt Barana (policzony na epokê daty).
D³ugoœæ geograficzna
- odleg³oœæ k¹towa danego punktu na Ziemi mierzona od Greenwich
wzd³u¿ równika lub równole¿nika.
Domy kosmogramu; patrz: sektory kosmogramu.
Dyrekcja
- technika
astrologiczna, w której planety s¹ przemieszczane o pewne arbitralnie wybrane
odleg³oœci k¹towe, nie maj¹ce najczêœciej zwi¹zku z ich faktycznym ruchem. W
przeszloœci okreœlenia dyrekcja i progresja byly czêsto stosowane wymiennie,
obecnie jednak przyjê³o siê œcis³e rozró¿nienie - dyrekcje to ruchy fikcyjne,
progresje odpowiadaj¹ przemieszczeniom rzeczywistym.
Egzaltacja
- pozycja planety w znaku (tradycyjnie w konkretnym stopniu tego znaku), w którym
jej pozytywne oddzia³ywanie jest wzmo¿one.
Ekliptyka
- ko³o wielkie wyznaczone przez roczn¹ drogê S³oñca widzian¹ z Ziemi.
Fazy Zodiaku
- podzia³ kosmogramu zwi¹zany z rocznym ruchem Ziemi dooko³a
S³oñca; droga ta jest dzielona na 12 równych odcinków, z których ka¿dy jest
nazywany znakiem Zodiaku.
Gwiazdy sta³e
- tradycyjna nazwa obejmuj¹ca wszystkie widoczne gwiazdy; w astrologii,
poza wró¿biartswem astrologicznym, gwiazd sta³ych nie stosuje siê.
Horoskop - patrz: kosmogram
Horyzont
- ko³o wielkie w p³aszczyŸnie prostopad³ej do obserwatora,
czyli do linii zenit-nadir.
Ingres
- wejœcie planety w znak Zodiaku.
Jakoœci
- podzia³ znaków zodiaku na trzy elementy: kardynalne,
sta³e, zmienne, bêd¹ce fazami rozwoju ka¿dej z czterech pór roku.
Ko³o wielkie
- ko³o na sferze niebieskiej, którego œrodek stanowi umowny œrodek Ziemi.
Kosmoekologia
(ew. kosmobiologia) - patrz: astrologia.
Kosmogram
(horoskop)
- mapa opisuj¹ca po³o¿enie cia³ niebieskich wzglêdem Ziemi i konkretnego miejsca
urodzenia w danym momencie; obecnie stosowana konwencja dwuwymiarowa jest uproszczonym
przedstawieniem tego stanu. Wnioski wysnuwane na tej podstawie dotycz¹ce charakteru
danego wydarzenia (np. urodzonego w tym czasie i miejscu cz³owieka) lub jego
dalszego rozwoju okreœla siê mianem interpretacji horoskopu;
b³êdem jest nazywanie horoskopem ogólnej charakterystyki osób urodzonych ze S³oñcem w danym znaku zodiaku czy przepowiedni zamieszczanych w k¹cikach astrologicznych czasopism;
postawiæ horoskop to obliczyæ i wykreœliæ wspomnian¹ wy¿ej mapê (lub jej uproszczone
przedstawienie).
Interpretacja kosmogramu
(interpretacja horoskopu) - wnioski wysnuwane z horoskopu i innych pomocniczych wykresów
dotycz¹ce charakteru cz³owieka i jego dalszego rozwoju.
KrawêdŸ sektora
- linia (lub p³aszczyzna) pomiêdzy sektorami (domami) jest lini¹ terminatora
oddzielaj¹c¹ dwa obszary o ró¿nych stanach (potencja³ach) energetycznych, fizycznie
jednak nie istniej¹c¹. Jest tym samym typem obiektu jak linia pomiêdzy dniem
a noc¹ lub granic¹ pomiêdzy pañstwami na mapie.
Mandala
- w astrologii termin ten u¿ywany jest czasami jako synonim
ko³a horoskopu z naniesionymi pozycjami planet, znakami i domami.
Oryginalnie termin zosta³ zapo¿yczony z sanskrytu, gdzie
oznacza centrum i to co, jest wokó³ niego.
W religiach hiduskich tym terminem okreœla siê geometryczny diagram,
harmonijnie ³acz¹cy symbole ko³a (na zewn¹trz) i kwadratu (w œrodku).
Mandala
(program) - polski program astrologiczny autorstwa Dariusza Walickiego.
Jego wersje 1, 2, 3, 3.1 dzia³aj¹ pod systemem DOS, 4.0 pod systemem Windows.
Jego najpopularniejsza i najbardziej dopracowana wersja 3.1 dzia³aj¹ca
pod systemem DOS zosta³a wydana w 1994 roku.
Medium Coeli
(MC) - punkt ekliptyki wynikaj¹cy z bie¿¹cej odleg³oœci po³udnika
miejscowego, w p³aszczyŸnie równika, od 0° Barana (dok³adniej, punkt wspólny
ekliptyki i po³udnika miejscowego). Dla pó³kuli pó³nocnej le¿y on zawsze na
po³udniu, natomiast dla pó³kuli po³udniowej na pó³nocy. Punkt przeciwny do niego
to Imum Coeli; punkty te nie s¹ identyczne z zenitem i nadirem, jak siê niekiedy
b³êdnie podaje.
Midpunkt
(midpoint) - punkt na ekliptyce bêd¹cy po³ow¹ odleg³oœci
miêdzy dwoma innymi punktami (np. pomiêdzy dwiema planetami).
Nadir
- punkt nieba znajduj¹cy siê dok³adnie pod danym miejscem na Ziemi (niewidoczny).
Orb
- maksymalne dopuszczalne odchylenie od wzorcowego k¹ta
aspektu, inaczej zasiêg aspektu. Innymi s³owy
jest to zakres, w jakim dany aspekt dzia³a, mimo braku ca³kowitej dok³adnoœci;
zale¿y od rodzaju aspektu i od tworz¹cych go planet;
z regu³y w wiêkszoœci szkó³ astrologicznych nie przekracza 10°.
Paralela i kontrparalela
- s¹ aspektami mierzonymi w deklinacji (0° ró¿nicy po tej samej lub
przeciwnych stronach równika niebieskiego); przypisuje siê mu znaczenie s³abej
koniunkcji. Nie stosuje siê aspektu w szerokoœci ekliptycznej, poniewa¿ planety
przebywaj¹c w pobli¿u ekliptyki prawie zawsze tworz¹ jeden lub drugi aspekt.
Planeta
- w sensie astrologicznym pojêcie to obejmuje równie¿
Ksiê¿yc i S³oñce, a w astrologii hinduskiej tak¿e wêz³y ksiê¿ycowe.
Placidus
(1603 - 1668) - na zamówienie papie¿a
Urbana VIII opublikowa³ tablice domów wg systemu Maginusa. Rzecz
dzia³a siê po wydarzeniach roku 1631, kiedy to ambitny astrolog sporz¹dzi³ równie
chybion¹, co szeroko rozkolportowan¹ przepowiedniê o œmierci papie¿a.
Spowodowa³a ona zebranie siê konklawe w celu obioru nowego papie¿a, mimo
¿e dotychczasowy cieszy³ siê jak najlepszym zdrowiem. W odpowiedzi rozwœcieczony
papie¿ Urban VIII wyda³ pierwsz¹ bullê potêpiaj¹c¹ astrologiê, co zapocz¹tkowa³o
trwaj¹c¹ nieprzerwanie do dzisiaj bezpardonow¹ wojnê Koœcio³a Katolickiego przeciwko
astrologii (a efektem ubocznym by³o m.in. relegowanie astrologii z uniwersytetów).
System ten zosta³ stworzony w celu dostarczenia Koœcio³owi
argumentu przeciwko kopernikañskiej teorii heliocentrycznej, szybko jednak
zosta³ u¿yty bezpoœrednio przeciwko astrologom i astrologii jako takiej.
W tym celu Koœció³ sfinansowa³ sporz¹dzenie, wydrukowanie w masowym nak³adzie
i rozpowszechnienie tablic tego systemu domów.
System ten jest oparty na teorii fizycznej, ¿e Ziemia spoczywa nieruchomo
w œrodku wszechœwiata, podtrzymywana przez czterech Tytanów stoj¹cych
na grzbiecie olbrzymiego ¿ó³wia, który p³ywa po bezkresnym oceanie.
W porównaniu do teorii, ¿e ziemia krêci siê dooko³a w³asnej osi i okr¹¿a
S³oñce, ró¿nica w po³o¿eniach krawêdzi domów na szerokosciach geograficznych
Polski wynosi od jednego stopnia, do, w skrajnych przypadkach, nawet dwu znaków.
Progresja
- technika astrologiczna, w której planety poruszaj¹ siê po urodzeniu
ze sw¹ w³asn¹ prêdkoœci¹, ale czas w którym siê to odbywa, p³ynie
z inn¹ prêdkoœci¹ (zwykle wolniej) ni¿ w rzeczywistoœci, co powoduje
¿e odnosi siê je do póŸniejszego okresu ¿ycia ni¿ mia³y w rzeczywistoœci
miejsce na niebie; progresje zawsze s¹ odwzorowaniem rzeczywistych
ruchów planet.
Prozerpina
(Persefona, Kora) - 10 planeta Uk³adu S³onecznego. W astrologii jest w³adc¹ Byka i 2 domu.
Astronomicznie:
9 pod wzglêdem rozmiaru planeta Uk³adu S³onecznego. Zosta³a odkryta 5 stycznia 2005 r.
o 11:20 (GMT+8:00) przez Michaela Browna, na fotografii wykonanej i zarchiwizowanej
automatycznie przez zrobotyzowane obserwatorium 21 paŸdziernika 2003 r.
Wiadomoœæ o jej odkryciu zosta³a publicznie og³oszona 29 lipca 2005 r.
Okres orbitalny wynosi oko³o 557 lat. Prozerpina posiada silnie ekscentryczn¹ orbitê
- w peryhelium cia³o zbli¿a siê do S³oñca na 38 j.a., w aphelium oddala siê na 98 j.a.
Nachylenie orbity wzglêdem p³aszczyzny ekliptyki przekracza 44°, œrednica to 2400 km (+-100 km),
oraz jedno z najwiêkszych albedo w uk³adzie s³onecznym o wartoœci 86%+-7,
masa jest o ok. 27% wiêksza od masy Plutona.
Powierzchnia Prozerpiny ma bia³e zabarwienie, w przeciwieñstwie do czerwonawego Plutona.
Posiada 1 ksiê¿yc.
We wrzeœniu 2006 IAU kupi³a ³apówk¹ poparcie odkrywcy dla zaklasyfikowania
tej planety jako "planety kar³owatej", oficjalnie popieraj¹c jego
propozycjê nadania tej planecie nazwy "Eris" (nazwa ta nie spe³nia³a kryteriów
IAU dla tej grupy cia³ niebieskich).
Punkty arabskie
- punkty ekliptyki powsta³e przez dodanie do d³ugoœci ekliptycznej pewnego punktu (np.ascendentu) ró¿nicy d³ugoœci ekliptycznych dwóch innych punktów (np. planet);
poza nie nale¿¹cymi do astrologii technikami wró¿ebnymi punktów arabskich nie
stosuje siê.
Punkty równonocy
- punkty przeciêcia ekliptyki i równika niebieskiego;
punkt, gdzie S³oñce wkracza do pó³nocnej hemisfery nazywa siê punktem Barana, stanowi¹c zarazem
pocz¹tek fazy Barana; przeciwny do niego to punkt Wagi.
Rektascencja (RA)
- odleg³oœæ k¹towa danego punktu na niebie mierzona od punktu Barana
wzd³u¿ równika niebieskiego.
Ruch prosty
- przesuwanie siê planety po Zodiaku zgodnie z rosn¹c¹
wartoœci¹ d³ugoœci ekliptycznej.
Ruch wsteczny
(retrogradacja) - przesuwanie siê planety po Zodiaku
w kierunku przeciwnym ni¿ wzrost d³ugoœci ekliptycznej.
Sektory
(pola lub domy) kosmogramu - podzia³ kosmogramu powstaj¹cy w wyniku ruchu obrotowego
(dobowego) Ziemi. Otrzymujemy go dziel¹c ko³o wielkie, którego punktami kardynalnymi s¹ Asc oraz MC, na równe, 30 stopniowe ³uki (metoda B. Krusiñskiego), a nastêpnie te punkty rzutuj¹c standardow¹ metod¹ na ekliptykê. Drugi (po ekliptyce) zodiak w horoskopie. Patrz: krawêdŸ sektora.
Uwaga!: nie myliæ tego systemu z systemem "Pi razy oko" Porfiriusza (ang.: 'rough and ready' method by Porphyry), gdzie dzielimy ³uk pomiêdzy Asc a rzutem Medium Coeli na ekliptykê (zMC).
Stacja
- miejsce na Zodiaku, w którym planeta zmienia ruch z prostego na wsteczny lub odwrotnie; planeta taka nazywa siê stacjonarn¹.
Symbole astrologiczne
- zestaw graficznych znaków które s³u¿¹ do oznaczania planet, asteroid, znaków zodiaku, i innych obiektów.
SzerokoϾ ekliptyczna
- odleg³oœæ k¹towa danego punktu na niebie mierzona od ekliptyki
wzd³u¿ ko³a wielkiego ³¹cz¹cego bieguny ekliptyki.
SzerokoϾ geograficzna
- odleg³oœæ k¹towa danego punktu na Ziemi od równika ziemskiego
mierzona wzd³u¿ po³udnika.
Œredni czas gwiazdowy
o 0h w Greenwich - wartoœæ okreœlaj¹ca odleg³oœæ po³udnika
miejscowego od 0° Barana o godzinie 0:00 w Greenwich (GMT). Wzór opisuj¹cy
tê wartoœæ wziêty samodzielnie opisuje równie¿ relacjê Ziemi na jej orbicie
wzglêdem punktu równonocy wiosennej; t¹ w³aœnie sk³adow¹ czasu gwiazdowego podaj¹
efemerydy.
Tranzyt
(przejœcie) - moment, w którym planeta znajdzie siê w punkcie Zodiaku, w którym by³a ona lub inna planeta w chwili urodzenia, lub te¿ który jest znacz¹cy w horoskopie z innych wzglêdów. Obecnie w astrologii tranzytem nazywa siê te¿ moment, kiedy planeta przechodzi dok³adnie w znacz¹cej odleg³oœci k¹towej od jednego z wa¿nych punktów horoskopu (np. od planety).
Wêze³
- punkt przeciêcia p³aszczyzny orbity cia³a z umown¹ p³aszczyzn¹ podstawow¹.
Ze wzglêdów praktycznych dla planet w astronomii za tê p³aszczyznê przyjmuje siê
p³aszczyznê ekliptyki, a dla sztucznych satelitów Ziemi p³aszczyznê równika.
W astrologii stosuje siê obecnie jedynie wêz³y Ksiê¿yca, definiowane jako punkty
przeciêcia p³aszczyzny orbity Ksiê¿yca z p³aszczyzn¹ ekliptyki. Ale Ksiê¿yc
kr¹¿y dooko³a Ziemi, wiêc pozostaje niejasne, dlaczego stosuje siê je zamiast
punktów przeciêcia p³aszczyzny orbity Ksiê¿yca z p³aszczyzn¹ równika.
Wierzcho³ek domu
- czasami u¿ywana, ale nieprawid³owa nazwa krawêdzi
sektora (domu).
W³adca znaku
- planeta tradycyjnie przypisana do danego znaku; je¿eli planeta znajduje siê
w znaku, którego jest w³adc¹, jej oddzia³ywanie jest najczystsze i najbardziej
archetypowe, bêd¹c zarazem najbardziej niezale¿nym.
Niezale¿nie od swojego po³o¿enia jest ona dyspozytorem wszystkich cia³, które
znajduj¹ siê w znaku przez ni¹ w³adanym.
Powy¿sza definicja w postaci niezmienionej stosuje siê do w³adcy domu (sektora)
(wystarczy s³owo znak zast¹piæ s³owem sektor).
Wzajemna recepcja
- uk³ad, gdy dwie planety znajduj¹ siê we wzajemnie
przez siebie rz¹dzonych znakach, wzmacniaj¹c nawzajem swoje dzia³anie.
Zasiêg aspektu
- patrz orb.
Zenit
- punkt nieba znajduj¹cy siê dok³adnie nad danym miejscem na Ziemi.
Znaki Zodiaku
- patrz fazy Zodiaku.
Zodiak
- obszar przestrzeni po obu stronach p³aszczyzny ekliptyki, podzielony na 12 równych obszarów zwanych znakami (fazami).
W zale¿noœci od autora obejmuje od 5°, przez 12°, 30°, 45° do ca³ej sfery niebieskiej. Wg obecnej wiedzy obejmuje co najmniej orbity wszystkich planet (czyli do 45° po obu stronach ekliptyki).
Zodiak tropikalny
(lub zwrotnikowy) - ekliptyka, podzielona na 12 równych odcinków po 30°, rozpoczynaj¹ca siê od punktu równonocy wiosennej (0° Barana).
Jego znaki nie pokrywaj¹ siê z gwiazdozbiorami o tych samych nazwach.
Zodiak syderyczny (lub gwiazdowy) tak¿e jest dzielony na 30° odcinki, st¹d pokrywa siê w bardzo du¿ym przybli¿eniu z gwiazdozbiorami.
Zodiak konstelacyjny pokrywa siê z gwiazdozbiorami, i ma nierówne znaki (nie u¿ywany w astrologii).
¯ywio³y
- cztery sk³adniki wszechœwiata i cz³owieka wywodz¹ce siê z filozofii greckiej: Ogieñ, Ziemia, Powietrze, Woda, odpowiadaj¹ czterem stanom skupienia
materii: plazma/ogieñ, cia³o sta³e, gaz, ciecz. ¯ywio³y przejawiaj¹ siê w astrologii miêdzy innymi w klasyfikacji znaków zodiaku i domów. Natomiast w ¿adnym wypadku nie nale¿y
ich uto¿samiaæ ze zwyk³ymi ¿ywio³ami w potocznym rozumieniu tego s³owa.
| Copyright © 1997-2000 by Astrosfera, ® Wszelkie prawa zastrze¿one / All rights reserved. |